Eén keer per maand komen we samen in de yurt. We komen aan, en vertragen. We dagdromen, zonder iets op te lossen. We luisteren, zonder in te vullen. En we leren onze eigen beelden herkennen als van ons.
Dan kijken we door andere ogen. Naar wat dromen betekenen in Indonesië, in Māori-werelden, bij Aboriginal-volken, in het oude Griekenland. We vragen niet alleen: wat betekent deze droom? We vragen ook: welke manier van kijken spreekt hieruit? En wat zie ik, als ik mijn vertrouwde blik even loslaat?
Zo gaat het rond. Aankomen, dromen, luisteren, kijken. En weer aankomen.
Na de Social Dreaming-sessie verdiepen we ons samen in wat er is ontstaan. In de Droomreflectie Dialoog kunnen nieuwe inzichten, collectieve zorgen of verrassende perspectieven zichtbaar worden. Dit helpt om thema’s in een groter geheel te plaatsen en samen te dragen.